Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011


 Science. Name: Origanum dictamnusFamily: LamiaceaeOrigin: Native of Crete
Description: Small perennial, bushy herb with white coat eriodes, reaches up to 35cm in height. The stem of the plant is square, ramose and has oval leaves, with or slightly heart-shaped strongylomeni base intact truss straps. In each knee, shoot bears a pair of leaves, arranged crosswise to the overlying and underlying pairs. The sheet is covered by a large number of non-glandular oxylikton branched hairs. They make the velvety texture of the leaf. The role of these hairs are protective. H distribution in the leaf surface is uniform. Their number, however, is greater for the lower epidermis of the leaf, so it seems lighter color on top. The package also bears glandular hairs which appear as translucent droplets dispersed throughout the surface. The glandular hairs figures below the non-glandular hairs. The glandular hairs are the main sources of the essential oil.
Flowering: Anthotaxies in groups of 3-10, dense, oval or oblong, spaced on a modular layout. The arrangement of flowers found in the axillary or extreme vertebrae is formed monochasia or divide. Bracts leaf, purple, beyond the cap. Calyx tube. The lower part of ellovo with two lobes. Corolla pink, with a double lumen in length than the cap.
Propagation: The Dittany planted every October, because if you leave the same plant output slacks. Planted seedlings are watered and, depending on the dryness of the soil, two to three times a week. The planting of plants from seed, from cuttings or suckers, is autumn (October-November) or spring (February-March).
Requirements: This plant grows on calcareous rocks, broken rocks and crevices, usually in shadow parts in altitude from 300 to 1500. Prefers rocky and rugged locations. This endemic species of Crete, and has declared endangered because of overfishing. Populations of the plant located in the gorge of Samaria, where, as a national park, the collection is prohibited by law. The Cretan dittany self-sown in mountainous and hilly limestone areas in canyons, cliffs and rocks in mountainous areas, mainly in the eastern slopes of the mountains and Dikti Ida in Crete. In particular, situated on the rocky areas Palaiochorio schilling, rocks and steep slopes of the peninsula Spada, the White Mountains, Kissamos, the Sirakari, Kouneni, Sfinari, Malevitsis, Heraklio Town, Psiloritis, Messara, term net Kourtaliotiko, Kotsifou , Agia Galini, Spili Houdetsi, Embaros.
Decorative value: It is grown as an ornamental.
Utility: As infusion used as a stimulant and antispasmodic. A decoction is used for headaches, neuralgia, against gingivitis and toothache. Also given in tonsillitis, colds, coughs and sore throats. It's good for stomach disorders, digestive function and relieves stomachaches. It is also considered spasmolytic, diuretic and to relieve pains in the kidneys. Used for liver diseases but also as emmenagogue (believing that it can also lead to miscarriage). Finally it is stated that the tea helps the pains of rheumatism. The usual dosage is 2 cups a day, preferably morning and evening. As a tincture diluted commonly used as decoction for external use. As poultices or compresses used externally for headaches, pains in the stomach and liver ailments. Also for skin inflammations, bruises, ulcers and as an antiseptic. The patches in the abdomen help in childbirth. The poultice of pulp is very effective on bruises as Halitosis. So effective is the chewing of the leaves, which is indicated for sore throats. As a powder used as an antimicrobial, antiseptic, anthelmintic antiaimorragiko medicine and healing using external.Used parts: All aboveground plant parts.Collection: The collection is made when the plant is in flowering stage. Collect the flowering stems with few leaves of the base and separate the remaining parts of the plant. Throughout the growing season are 2-4 collections. The first collection occurs at the end of May and a month later, until August. Collected mainly flowering tops and leaves before full bloom, not eradicated the plant. When it comes to wild should always be made to the possible destruction of habitat and the overall population. H collection, like all herbs should not be done after rain or very humid days, it destroyed the collected parts. Usually the plants with essential oils collected in the morning, as the heat of the day evaporates the essential oil of the plant. If the morning is very wet, collecting best done before sundown.Therapeutics and Pharmacology: The essential oil coming from the spathes of both cultivated and wild plant displays patient antistafylokkokiki action. Unlike the essential oil of leaves of both cultivated and wild plant displays remarkable activity. Besides cytotoxic, the essential oil of Origanum dictamnus displays and insecticide. The Diktamos traditionally used as anti-bloody, healing substance, confirmed last action against stomach ulcers. The antioxidant activity of aqueous extract is particularly significant as it demonstrates the possibility of manipulation of the food industry as a preservative. The uses referred to in literature as a digestive, antibacterial, antiseptic, anthelmintic, antiaimorragiko, healing, emmenagogue, anticonvulsant, sedative for stomach aches and nerve impulses. It is reported that facilitates bedtime (pregnant) and epilepsy. The essential oil also has economic importance in wine (martini) and cosmetology.Indications: Stomach disorders, pain, seizures, abrasions, wounds.Preparation and dosage: two to three times daily, depending on the type of preparation.Species: Almost the only species endemic to Crete.

Επιστ. Όνομα :  Origanum dictamnus  
Οικογένεια     :  Lamiaceae
Καταγωγή      :  Ενδημικό της Κρήτης
Περιγραφή  : Μικρή πολυετής,  θαμνώδης πόα , με λευκό εριώδες τρίχωμα, φτάνει μέχρι τα 35cm σε ύψος. Ο βλαστός του φυτού είναι τετραγωνικός, πολύκλαδος και έχει φύλλα ωοειδή, με στρογγυλωμένη ή ελαφρώς καρδιόσχημη βάση, ακέραια, δικτυωτής νεύρωσης. Σε κάθε γόνατο του βλαστού του φέρει ένα ζευγάρι φύλλα, σταυρωτά τοποθετημένα ως προς τα υπερκείμενα και υποκείμενα ζευγάρια. Tο φύλλο καλύπτεται από μεγάλο αριθμό μη αδενωδών οξύληκτων διακλαδισμένων τριχών. Σε αυτές οφείλεται η βελούδινη υφή του φύλλου. Ο ρόλος τους αυτών των τριχών είναι προστατευτικός. H κατανομή τους στην επιφάνεια του φύλλου είναι ομοιόμορφη. Ο αριθμός τους όμως είναι μεγαλύτερος για την κάτω επιδερμίδα του φύλλου, γι‘ αυτό και φαίνεται ανοιχτότερου χρώματος από την επάνω. Το φύλλο φέρει επίσης αδενώδης τρίχες οι οποίες εμφανίζονται ως διαυγή σταγονίδια διασκορπισμένα σ’ όλη την επιφάνεια του. Οι αδενώδεις τρίχες αριθμητικά υπολείπονται των μη αδενωδών τριχών. Οι αδενώδεις τρίχες θεωρούνται οι βασικές πηγές παραγωγής του αιθέριου ελαίου.

Ανθοφορία : Ανθοταξίες σε ομάδες των 3-10, πυκνές, ωοειδείς ή επιμήκεις, κατανεμημένες σε σπονδυλωτή διάταξη. Η διάταξη των ανθέων εντοπίζεται σε μασχαλιαίους ή ακραίους σπονδύλους όπου σχηματίζουν μονοχάσια ή διχάσια. Βράκτια φύλλα, πορφυρά, μακρύτερα του κάλυκα. Κάλυκας σωληνοειδής. Το κατώτερο τμήμα του έλλοβο, με δύο λοβούς. Στεφάνη ρόδινη, με αυλό διπλάσιο σε μήκος από αυτόν του κάλυκα.

Πολλαπλασιασμός : Το Δίκταμο φυτεύεται κάθε Οκτώβριο, γιατί αν αφεθεί το ίδιο φυτό η παραγωγή ατονεί. Φυτεύονται φυντάνια τα οποία και ποτίζονται, αναλόγως με την ξηρότητα του εδάφους, δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα. Η φύτευση των φυτών που προέρχονται από σπόρο, από μοσχεύματα ή παραφυάδες, γίνεται το φθινόπωρο (Οκτώβριο-Νοέμβριο) ή την άνοιξη (Φεβρουάριο-Μάρτιο).

Απαιτήσεις : Το φυτό φύεται σε ασβεστούχα πετρώματα, σε θραύσματα και σχισμές βράχων, συνήθως σε σκιώδη μέρη και σε υψόμετρο από 300 μέχρι 1500μ . Προτιμά τις βραχώδεις και απόκρημνες τοποθεσίες. Πρόκειται για είδος ενδημικό της Κρήτης, και έχει χαρακτηρισθεί απειλούμενο εξαιτίας της υπερεκμετάλλευσης. Πληθυσμοί του φυτού βρίσκονται στο φαράγγι της Σαμαριάς, όπου, ως εθνικό πάρκο, η συλλογή του απαγορεύεται από το νόμο. Ο Κρητικός δίκταμος αυτοφύεται σε ορεινές και λοφώδεις ασβεστολιθικές εκτάσεις, σε φαράγγια, σε γκρεμούς και βράχους των ορεινών περιοχών, κυρίως στις ανατολικές πλαγιές των βουνών Ίδης και Δίκτης της Κρήτης. Πιο συγκεκριμένα, ευρίσκεται στις βραχώδεις περιοχές του Παλαιοχωρίου Σελινίου, στα βράχια και τις απόκρημνες πλαγιές της χερσονήσου Σπάθα, στα Λευκά Όρη, τον Κίσσαμο, το Σιρακάρι, Κουνένι, Σφηνάρι, Μαλεβίτσι, Κάτω Ασίτες, Ψηλορείτη, Μεσσαρά, όρος Δίχτυ, Κουρταλιώτικο, Κοτσιφού, Αγία Γαλήνη, Σπήλι, Χουδέτσι, Έμπαρος.

Διακοσμητική αξία : Δεν καλλιεργείται ως καλλωπιστικό .

Χρησιμότητα : Ως έγχυμα χρησιμοποιείται ως τονωτικό και αντισπασμωδικό. Ως αφέψημα χρησιμοποιείται για πονοκεφάλους, νευραλγίες , κατά της ουλίτιδας και του πονόδοντου. Επίσης δίνεται κατά της αμυγδαλίτιδας, του κρυολογήματος, του βήχα και του πονόλαιμου. Είναι καλό για στομαχικές διαταραχές, λειτουργεί χωνευτικά και ανακουφίζει τους στομαχόπονους. Θεωρείται επίσης σπασμολυτικό, διουρητικό και ότι ανακουφίζει τους πόνους στα νεφρά. Χρησιμοποιείται, για τις παθήσεις του ήπατος αλλά και ως εμμηναγωγό (πιστεύεται ότι μπορεί να επιφέρει και αποβολή). Τέλος αναφέρεται ότι το αφέψημα βοηθά στους πόνους από ρευματισμούς.  Η συνήθης δοσολογία είναι 2 φλιτζάνια την ημέρα, κατά προτίμηση πρωί και βράδυ. Ως βάμμα χρησιμοποιείται συνήθως αραιωμένο όπως και το αφέψημα για εξωτερική χρήση. Ως καταπλάσματα ή επιθέματα χρησιμοποιούνται εξωτερικά για τους πονοκεφάλους, για τους πόνους του στομαχιού και τις παθήσεις του συκωτιού. Επίσης για φλεγμονές του δέρματος, μώλωπες, εξελκώσεις και ως αντισηπτικό. Τα επιθέματα στο υπογάστριο βοηθούν κατά τον τοκετό. Το κατάπλασμα από πολτό είναι πολύ αποτελεσματικό για τις εκχυμώσεις κατά της δυσοσμίας του στόματος. Το ίδιο αποτελεσματικό είναι και το μάσημα των φύλλων, το οποίο ενδείκνυται και για τον πονόλαιμο. Ως σκόνη χρησιμοποιείται ως αντιμικροβιακό, αντισηπτικό, ανθελμινθικό αντιαιμορραγικό και επουλωτικό φάρμακο με χρήση εξωτερική.
Χρησιμοποιούμενα μέρη:  Όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού .
Συλλογή: Η συλλογή γίνεται όταν το φυτό βρίσκεται στο στάδιο της άνθισης. Συλλέγονται οι ανθοφόροι βλαστοί με τα λίγα φύλλα της βάσης τους και χωριστά τα υπόλοιπα μέρη του φυτού. Σε όλη τη βλαστική περίοδο γίνονται 2-4 συλλογές. Η πρώτη συλλογή γίνεται στο τέλος του Μαΐου και ένα μήνα αργότερα, μέχρι και Αύγουστο. Συλλέγονται κυρίως οι ανθισμένες κορυφές και τα φύλλα του, πριν την πλήρη άνθιση, χωρίς να ξεριζώνεται το φυτό. Όταν πρόκειται για άγριο πρέπει πάντα να λαμβάνεται πρόνοια για την πιθανή καταστροφή του βιότοπου και του συνολικού πληθυσμού .H συλλογή του, όπως και όλων των αρωματικών φυτών δεν πρέπει να γίνεται μετά από βροχή ή τις πολύ υγρές μέρες, γιατί καταστρέφονται τα συλλεγόμενα τμήματα. Συνήθως τα φυτά με αιθέρια έλαια συλλέγονται το πρωί, καθώς η ζέστη της ημέρας εξατμίζει το αιθέριο έλαιο του φυτού. Αν το πρωινό είναι ιδιαίτερα υγρό, η συλλογή καλύτερα να γίνεται πριν τη δύση του ηλίου.
Θεραπευτική και φαρμακολογία: Το αιθέριο έλαιο με προέλευση τα βράκτια τόσο του καλλιεργούμενου όσο και του άγριου φυτού εμφανίζει ασθενή αντισταφυλοκκοκική δράση. Αντίθετα το αιθέριο έλαιο των φύλλων τόσο του καλλιεργούμενου όσο και άγριου φυτού εμφανίζει αξιοσημείωτη δράση.  Εκτός από κυτταροτοξική, το αιθέριο έλαιο του Origanum dictamnus εμφανίζει και εντομοκτόνο δράση. Ο Δίκταμος χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως αντι-αιμοραγική, επουλωτική ουσία, τελευταία επιβεβαιώθηκε η δράση του κατά του έλκους του στομάχου. Η αντιοξειδωτική δράση του υδατικού εκχυλίσματος είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς είναι εμφανής η δυνατότητα εκμετάλευσης της στη βιομηχανία τροφίμων ως συντηρητικού. Οι χρήσεις που αναφέρονται στην βιβλιογραφία είναι ώς πεπτικό, αντιμικροβιακό, αντισηπτικό, ανθελμινθικό ,αντιαιμορραγικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό, σπασμολυτικό, καταπραϋντικό των στομαχικων πόνων και των νευρικών διεγέρσεων. Έχει αναφερθεί επίσης ότι διευκολύνει την κατάκλιση (έγκυες) και ως αντιεπιληπτικό.  Το αιθέριο έλαιο έχει επίσης και οικονομική σημασία στην οινοποιία (μαρτίνι) και στην κοσμετολογία.
Ενδείξεις : Στομαχικές διαταραχές, πόνοι, κρίσεις επιληψίας, εκδορές, πληγές.
Προετοιμασία και δόση : Δύο ως τρις φορές ημερησίως και ανάλογα του τύπου του σκευάσματος.
Είδη :  Σχεδόν μοναδικό είδος το ενδημικό φυτό της Κρήτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου